Nagrywanie perkusji

Nagrywać perkusje można na wiele różnych sposobów. Do mniej skomplikowanych należą nagrywanie swojej gry na elektronicznej perkusji lub perkusji, która ma zamontowane na bębnach trigery, jak też nagrania za pomocą padów i klawiatury MIDI. Dzięki takim sprzętom nagrywamy takie składowe swojej gry jak dynamika uderzeń, timing i wszystko jest zapisywane jako komunikat MIDI, który następnie jest ubieramy w brzmienia wybranych wirtualnych bębnów typu EZDrummer lub takie, w które wyposażone jest nasze DAW.

Dużo więcej zachodu kosztuje nagrywanie żywej perkusji, za pomocą mikrofonów.

Przed mikrofonowaniem warto choć trochę wypchać bęben stopy jakimiś kocami, by go nieco wytłumić. Pozostałe bębny można wytłumiać poprzez foliowe wytłumki lub gumowe naklejki, które ograniczają i skracają rezonowanie po uderzeniu. Całe pomieszczenie powinno także być wytłumione gąbkami, kocami, dywan na podłogę, dodatkowo można się wyposażyć w ekrany na statywach do wytłumienia blach.

Teraz należy wspomnieć trochę na temat mikrofonowania bębnów.
Zacznijmy od stopy. Należy tu użyć dynamicznego mikrofonu niskotonowego, który jest przeznaczony do stopy.
Sam mikrofon można włożyć do środka przez frontalną dziurę w naciągu. Takie ustawienie daje możliwość rejestrowania głębokiego dołu i mocy, ale trzeba uważać na zbytnie buczenie.
Ustawienie mikrofonu przed bębnem rejestruje mniej dołu, więcej środka i kartonowego brzmienia. Polecane jest dla bardzo ciemnych, buczących stóp lub w przypadku, gdy zależy nam na bardziej vintage’owym brzmieniu.
Dla skrajnie buczących stóp, niektórzy polecają ustawianie mikrofonu z boku bębna, ale często pojawia się wtedy nieprzyjemny, metaliczny rezonans, który trzeba później wyciszać korektorem i liczyć, że zginie w miksie.

Do nagrywania pozostałych bębnów (werbel, tomy) warto mieć mikrofony dynamiczne najlepiej na klipsach, bo zniwelujemy tym drania podłogi, przewodzone przez statywy.
Samo ustawianie mikrofonu skrótowo można sprowadzić do zasady: im bliżej środka, tym więcej ataku i jasności w brzmieniu a mniej wybrzmienia, im bliżej krawędzi, tym ciemniej, mniej ataku a więcej wybrzmienia.

Do nagrywania talerzy służą małe, pojemnościowe mikrofoniki zwane satelitkami lub overheadami. Umieszczamy je na statywach ponad całym zestawem. Jedną bardziej z lewej strony, drugą bardziej z prawej, trzecią (jeśli jest) blisko hi-hat’a. Wszystkie możemy ukierunkować na środek zestawu, wyznacznikiem do celowania może być środek werbla. Im niżej umieścimy satelitki tym blachy będą głośniejsze i bliższe, im wyżej tym cichsze i dalsze.

Dodatkowo można użyć mikrofonu pojemnościowego, ustawić go na środku przed całym zestawem w odległości ok. 1-1.5 metra. Takim sposobem stworzymy dodatkową ścieżkę room, która zbierając całą perkusję razem z odgłosami pomieszczenia (oczywiście odpowiednio wygłuszonego) doda głębi, prawdy i powietrza miksowanej przez nas perkusji.

To tyle jeśli chodzi o podstawy mikrofonowania i nagrywania perkusji. Należy wiedzieć, że jest to zaledwie wierzchołek góry lodowej. Dobre mikrofonowanie, nagłaśnianie i nagrywanie perkusji to prawdziwa sztuka. W niektórych studiach można napotkać sytuację, gdzie zatrudnieni są osobno realizatorzy specjalizujący się właśnie w nagrywaniu perkusji.

Reszta zależy od tego, co chcemy uzyskać, brzmienia naszego zestawu, pomieszczenia. To co napisałem to tylko podstawa do własnych poszukiwań i ustawień.